tomasz.strzebak

Co to jest detoks sokowy i czy działa?

Śledząc nowości w zakresie różnego rodzaju diet i zabiegów żywieniowych, coraz częściej można się natknąć na różnego rodzaju rozwiązania, których skuteczność, mimo obietnic twórców, budzi duże wątpliwości, a czasem jest wręcz dla organizmu człowieka niebezpieczne. Powstawanie tego rodzaju nowinek w zakresie powszechnie rozumianej dietetyki jest efektem rosnącej mody na zdrowe żywienie oraz wysokich umiejętności marketingowych ludzi, którzy chcą to zainteresowanie klientów wykorzystać. Jedną z takich wywołujących wiele emocji jest zyskująca na popularności metoda na oczyszczanie organizmu w postaci detoksu sokowego. Czym jest ta metoda? Na czym polega jej działanie? Czy warto ją stosować? Jedno można już na wstępie ustalić - należy zachować ostrożność.

Spis treści

• Na czym polega detoks sokowy?
• Detoks sokowy na wiosnę - niebezpieczeństwa
• Detoks sokowy i jego efekty

Na czym polega detoks sokowy?

Detoks sokowy co to? Metoda ta ma na celu przede wszystkim detoksykację całego organizmu. Usuwanie toksyn staje się modne, a coraz to nowsze pomysły na przeprowadzenie tego procesu, powodują, że warto dwa razy się zastanowić, zanim się z takiego pomysłu na dietę skorzysta.

Jak zrobić detoks sokowy? Twórcy detoksów sokowych przede wszystkim chwalą się, że są w stanie przygotować bogate w składniki mineralne soki, w skład których wchodzą nie tylko owoce i warzywa, ale także orzechy, pestki czy nasiona. Brzmi dobrze, prawda? Ale to nie wszystko, bo do składu dodaje się produkty o działaniu przeciwzapalnym, jak imbir czy miód, czy roślinne napoje. Co więcej, stosowane są produkty najwyższej jakości, a proces tworzenia jest tak skonstruowany, by zapewnić możliwość zachowania wszystkich składników odżywczych. Marketingowy przekaz detoksu sokowego podbijany jest obietnicami efektów, wynikających z jego stosowania - poza detoksykacją można podobno liczyć na wzrost koncentracji, poprawę jakości włosów i paznokci, a także na odciążenie całego układu żywieniowego.

Możnaby powiedzieć, że jest to rozwiązanie idealne. Natomiast istotą tego rozwiązania jest picie wyłącznie tak przygotowanych soków i rezygnacja z dotychczasowej diety oraz spożywania jakichkolwiek innych posiłków. Dlatego - uważaj!

Detoks sokowy na wiosnę - niebezpieczeństwa

Jeśli cieszysz się dobrym zdrowiem, ale mimo to, po okresie zimowym czujesz się ciężko i ospale, to zapewne jest to efekt zmian zachodzących w pogodzie i przesilenia wiosennego, a nie toksyn, które rzekomo w Tobie zalegają. Dlatego zachowaj spokój i spójrz na temat detoksykacji bardziej krytycznie. Detoks sokowy, mimo pojedynczych zalet wynikających z zastosowania dobrej jakości produktów, nie jest rozwiązaniem ani pozytywnym, ani nawet neutralnym dla naszego organizmu i trzeba mieć tego pełną świadomość. Co na to wpływa?

• zbyt niska kaloryczność - dieta sokowa (a można mówić o diecie, jeśli ten sposób żywienia jest zalecany na okres od kilku do kilkunastu dni) jest z założenia bardzo niskokaloryczna. Ma na celu dostarczać dziennie maksymalnie ok. 800 kcal, co ma charakter mocno redukcyjny (za tym idzie obietnica szybkiego schudnięcia). Jest to poziom znacznie poniżej klasycznego zapotrzebowania na energię, zarówno u kobiet, jak i mężczyzn, a zwłaszcza wśród ludzi aktywnych ruchowo. To wywoływać może takie efekty, jak zaburzenie metabolizmu, co tym samym będzie mogło wywołać spadek zapotrzebowania energetycznego, co z kolei po powrocie po detoksie sokowym do tradycyjnej diety wywołać może negatywne efekty w zakresie masy ciała i gromadzenia tłuszczów. Po chwilowym spadku masy ciała, efekt jojo jest praktycznie gwarantowany!
• uboga zawartość składników odżywczych - dieta, której bazą są głównie owoce (także warzywa, inne dodatki), jest bardzo uboga w takie składniki odżywcze, jak białka, tłuszcze czy węglowodany złożone, których nasz organizm stale potrzebuje do poprawnego funkcjonowania. W tak przygotowanych sokach jest też stosunkowo mało błonnika, który ma niebagatelny wpływ na kondycję naszego układu pokarmowego. Niestety nie ma żadnych logicznych wskazań, dlaczego należy się pozbyć z diety tych wszystkich składników, lub je ograniczyć (to może skutkować rozregulowaniem metabolicznym organizmu);
• uboga zawartość ważnych składników mineralnych - z racji odsunięcia od diety produktów bogatych w żelazo czy cynk, a także witaminy (jak np B12), czy przykładowo kwasy tłuszczowe omega 3, to dieta sokowa jest bardzo uboga w tym zakresie. Brak źródła białka w codziennym pożywieniu postaci np. kasz, pełnych ziaren zbóż, ziaren roślin strączkowych, ryb, chudego mięsa, może wywołać zmiany w składzie krwi, a nawet gospodarce hormonalnej czy osłabienie układu odpornościowego;
• zbyt duża zawartość cukrów prostych - owoce, będące główną składową diety sokowej, są bogate w cukry proste (fruktoza), które w nadmiarze mogą doprowadzić do poważnych zaburzeń gospodarki węglowodanowej, bowiem najbardziej wartościowe energetycznie są cukry złożone, które znajdziemy np. w produktach pełnoziarnistych. To z kolei także może wpływać na poziom odporności naszego organizmu, bowiem cukry proste mogą hamować białe krwinki w zakresie zwalczania ciał obcych. Dlatego o infekcję, zwłaszcza na wiosnę, przy dodatkowo osłabionym dietą sokową organizmie, naprawdę łatwo;
• ważne przeciwwskazania - diety sokowej absolutnie nie można stosować przy zaburzeniach gospodarki węglowodanowej (np. cukrzyca); nadciśnieniu tętniczym; w trakcie ogromnego wysiłku fizycznego lub w okresie rekonwalescencji, a także w trakcie ciąży i po urodzeniu podczas karmienia piersią - czyli zawsze, gdy organizm potrzebuje dużo energii.

Wątroba - Twoje własne centrum detoksykacji

Jak detoks sokowy wpływa na samopoczucie? Jeśli uważasz, że Twój organizm jest przepełniony toksynami, to (pomijając ciężkie zatrucia chemiczne środkami toksycznymi) naprawdę nie musisz się martwić o oczyszczenie swojego organizmu - on świetnie potrafi zadbać o siebie sam. Zwłaszcza, że posiada pewien idealny w tym celu stworzony organ oraz gruczoł jednocześnie, którym jest wątroba.

Wątroba pełni szereg istotnych dla naszego poprawnego funkcjonowania funkcji: detoksykacyjną (naprawdę zbędny jest detoks sokowy!); metaboliczną; filtracyjną (kolejny aspekt o charakterze oczyszczającym), magazynującą i odpornościową;

W kontekście detoksykacji i oczyszczania organizmu, to należy podkreśli takie właściwości wątroby jak:

• neutralizacja najcięższych toksyn (np. po spożyciu alkoholu czy innych używek);
• przetwarzanie wysoce toksycznego amoniaku (wytwarzany w jelicie cienkim) w mocznik;
• magazynuje substancje szkodliwe dla organizmu człowieka, które pochodzą z leków, konserwantów, a nawet z chemicznych środków, które służą do uprawy roślin;
• odpowiada za przetwarzanie erytrocytów, wydalając z organizmu te czerwone krwinki, które nie nadają się już na skuteczne wykorzystanie.

Detoks sokowy i jego efekty

O ile soki przygotowywane pod detoks sokowy zawierają w sobie sporą wartość odżywczą, to nie powinny stanowić one wyłącznego źródła odżywiania. Organizm zawsze najlepiej będzie reagował na zdrową, indywidualnie dostosowaną, ale i w pełni zbilansowaną dietę, której podstawą będzie dostarczanie wszystkich niezbędnych elementów odżywczych i większości składników mineralnych. Tylko takie rozwiązanie zagwarantuje naszemu organizmowi harmonijny balans i utrzymanie organizmu w zdrowiu. Natomiast w taki sposób przygotowana dieta będzie po prostu skuteczna, a soki mogą stanowić jeden z jej elementów składowych. Z kolei wiosenne oczyszczenie organizmu z toksyn pozostaw swojej wątrobie.

przez tomasz.strzebak

Produkty zakwaszające organizm – produkty alkalizujące

Temat zakwaszania organizmu jest w ostatnim czasie coraz bardziej nośny medialnie, a tym samym popularny. Zdarza się, że w licznych czasopismach i na witrynach internetowych zajmujących się szeroko pojętą dietetyką i zdrowym trybem odżywiania jesteśmy wręcz bombardowani informacjami na temat tego, jak bardzo produkty, które jemy zakwaszają nasz organizm, a to z kolei prowadzi do wielu chorób, apatii i złego samopoczucia. Oczywiście za tym idzie zazwyczaj złote remedium w postaci konieczności zakupu danego rodzaju produktów, a nawet suplementów diety, dzięki którymi rzekomo pozbędziemy się „nadmiaru kwasów” z naszego organizmu. A jaka jest w tym przypadku prawda? Czy rzeczywiście potrzebujemy dodatkowego wsparcia w postaci specjalnych diet zasadotwórczych czy alkalizującej suplementacji? Warto w tym pędzie do zdrowego ciała na chwilę przystanąć i się na spokojnie zastanowić, jak to rzeczywiście z tym zakwaszaniem organizmu jest.

Czym jest zakwaszenie organizmu?

Nasz organizm jest skonstruowany w ten sposób, że w przypadku braku poważnych chorób zachowuje stały poziom pH – mieści się on w przedziale między 7,36 a 7,44. Jest to możliwe dzięki szeregowi chemicznych mechanizmów, które regulują nasze funkcje życiowe, w tym metaboliczne. Jest to o tyle bardzo istotny fakt, że jakiekolwiek znaczące odstępstwo od tych wartości, może rzeczywiście zagrażać naszemu zdrowiu i życiu. Optymalny poziom pH ludzkiego organizmu, który chroni zarówno przed kwasicą, jak i zasadowicą jest efektem procesów buforujących krew w zakresie hemoglobinowym, białczanowym i fosforanowym, a także wodorowęglanowym. Bez wchodzenia w skomplikowane szczegóły warto podkreślić ten, że ostatni wymieniony mechanizm skutkuje tym, że to wraz z oddechem w postaci dwutlenku węgla jest wydalany z organizmu nadmiar czynników wpływających na potencjalny wzrost poziomu kwasowości w naszym organizmie jest wydalany wskutek licznych przemian w dwutlenku węgla wydychanym przez człowieka.

Należy podkreślić, że szereg naszych układów i organów posiada różne pH – od silnie kwaśnego odczynu soku żołądkowego, przez kwaśny odczyn skóry, neutralny krwi i płynu mózgowo-rdzeniowego, aż po zasadowy płynu trzustkowego. Jaki płynie z tego wszystkiego wniosek? Nasz organizm świetnie potrafi sam o siebie zadbać! Wystarczy, że mu będziesz w tym pomagać, a równowaga kwasowo zasadowa zostanie zachowana!

A zatem, czy istnieje w ogóle coś takiego, jak zakwaszenie organizmu? Owszem – jest to stan, w którym pojawiają się zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej. Często można spotkać się z twierdzeniem, że przyczyną zakwaszenia organizmu może być spożywanie nadmiaru produktów zakwaszających organizm. W dalszej części artykułu postaramy się odpowiedzieć na pytanie, ile jest w tym twierdzeniu prawdy.

Przyczyny i objawy zakwaszenia organizmu

W diecie wielu z nas znajduje się wiele produktów zakwaszających organizm. Wśród nich są między innymi niektóre napoje, takie jak kawa, herbata oraz słodzone napoje gazowane. Do produktów zakwaszających należą również wyroby cukiernicze, niektóre gotowe płatki zbożowe, alkohol, a także mięso, wędliny oraz nabiał. Również brak aktywności fizycznej może mieć istotny wpływ na zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej.

Z zakwaszeniem organizmu wiąże się cały szereg niepożądanych objawów, do których należy brak energii, bóle mięśni, bóle głowy, zaburzenia koncentracji, a także złe samopoczucie.

Jak możemy zatem pomóc naszemu organizmowi lub co powinniśmy robić, by mu nie przeszkadzać w zachowaniu poprawnych wskaźników życiowych? Czy da się zapobiegać zakwaszeniu organizmu?

Pierwszą myślą wielu z nas jest w tym miejscu zapewne dieta. I całkiem słusznie. Ale czy zła dieta sama w sobie może wpłynąć na zakwaszenie naszego organizmu? Otóż w praktyce, dieta może wpłynąć np. na pH naszej krwi zaledwie w zakresie od 0,01 do 0,02 jednostek, a więc jest to wpływ znikomy. Owszem, dieta może mocniej wpłynąć na poziom pH moczu (zakres do 1,2 jednostek), ale sam mocz charakteryzuje się szeroką możliwą granicą poziomu pH, bo od kwaśnego 4,6 po zasadowe 8,0.

Zatem stawiając pytanie jeszcze raz, czy dieta może zakwasić organizm, należy odpowiedzieć, że z praktycznego punktu widzenia nie ma ona aż takiego wpływu na poziom pH organizmu, a tym bardziej, który wymagałby dodatkowej suplementacji środkami odkwaszającymi. Tutaj jednak pojawia się pytanie – skoro dieta nie ma tak znaczącego wpływu na pH krwi, to czy wszystkie produkty, które spożywamy posiadają ten wskaźnik na neutralnym poziomie? Co najbardziej zakwasza organizm?

Jakie produkty zakwaszają organizm, a jakie wpływają na wzrost jego zasadowości?

Tak, jak zostało to już podkreślone, nasz organizm doskonale wie, jak o siebie zadbać i jak zapewnić zdrowy balans w zakresie poziomu pH, który jest niezależny od poziomu pH żywności, którą spożywamy. Oczywiste jest, że zupełnie inny poziom kwasotwórczości będą miały sery (wysoki), a inny owoce i warzywa (charakter zasadotwórczy). Jakie są produkty, które zakwaszają organizm? Główne produkty spożywcze można podzielić pod względem pH w następujący sposób:

Kwasotwórcze:

• sery;
• mięso;
• jaja (zwłaszcza samo żółtko);
• produkty zbożowe;
• ryby;
• orzechy;

Lekko kwasotwórcze - neutralne:

• produkty mleczne (od mleka, przez jogurty po kefiry)

Neutralne - lekko zasadotwórcze:

• niektóre oleje roślinne, w tym oliwa z oliwek;
• warzywa strączkowe;
• margaryna;
• masło;
• cukier;
• miód;
• czerwone wino;
• kawa;
• piwo;
• napoje typu cola

Zasadotwórcze:

• warzywa oraz tworzone z nich soki
• owoce oraz tworzone z nich soki

Co wynika z powyższej listy? W większości są to produkty, które stanowią podstawę zdrowej i zbilansowanej diety. Każdy z nich dodatkowo charakteryzuje się unikalną zawartością składników odżywczych i minerałów, co powoduje, że nie ma naukowych wskazań, by zupełne usunięcie któregokolwiek mogło mieć dobry wpływ na nasz organizm. Należy podkreślić, że nie warto kierować się wykluczaniem produktów kwasotwórczych z diety na podstawie poziomu ich pH, bo to i tak nie będzie miało większego wpływu na poziom pH naszego całego organizmu. A zatem określenie „produkty zakwaszające organizm” jest zdecydowanie przesadzone.

Podstawą dla utrzymania dobrego zdrowia i poprawności funkcjonowania wszelkich procesów życiowych, powinna być zbilansowana dieta dostosowana indywidualnie do naszych rzeczywistych potrzeb.

Co zakwasza nasz organizm? Warto wiedzieć, że zakwaszeniu organizmu sprzyjają również takie czynniki jak stres, niska aktywność fizyczna, a także przyjmowanie niektórych leków. A zatem nie tylko codzienna dieta ma wpływ na poziom zakwaszenia organizmu.

Znamy już listę produktów zakwaszających organizm. Jakie są natomiast najważniejsze produkty alkalizujące? W tej kategorii na wyróżnienie zasługują przede wszystkim oleje roślinne, w tym oliwa z oliwek, olej rzepakowy czy olej z pestek dyni. Działanie alkalizujące posiada również zielona herbata i kawa zbożowa. Sok z cytryny to kolejny składnik, który skutecznie odkwasza organizm. Podobne właściwości mają również warzywa takie jak pomidory, cukinia, brokuły oraz buraki. Produkty alkalizujące mają korzystny wpływ na zachowanie równowagi kwasowo zasadowej w organizmie. Dieta alkaliczna nie powinna jednak wykluczać wartościowych produktów, które pomimo tego, że mają działanie zakwaszające, zawierają również ważne dla organizmu składniki odżywcze. Do najbardziej wartościowych produktów kwasotwórczych należą między innymi przetwory mleczne, jaja oraz naturalne płatki zbożowe.

Zakwaszenie organizmu a choroby

Oczywiście są możliwe sytuacje, gdzie dieta bogata w produkty, które zakwaszają organizm z powyższej listy może potęgować problemy zdrowotne naszego organizmu, ale należy podkreślić, że nie będzie to efektem samego poziomu ich pH. Przykładowo dieta typu fast-food, czyli głównie produkty zbożowe i mięso, mimo swojej kwasotwórczości, będzie miała negatywny wpływ na organizm z innych niż pH powodów. Podobnie brak w diecie takich produktów, jak warzywa i owoce, będzie negatywnie na nas wpływał z powodów zupełnie innych, niż ich zasadowy charakter - chodzi o ich niezbędne dla naszego organizmu składniki odżywcze.

Możemy jednak cierpieć na pewnego rodzaju choroby, które mogą być wywołane niewłaściwą gospodarką w zakresie przemian bio-chemicznych w naszym organizmie, skutkujących między innymi właśnie niewłaściwym poziomem pH. Zaliczyć do nich można m.in.: cukrzycę typu 2., insulinooporność, choroby nerek (w tym ostra niewydolność z kwasicą metaboliczną), nadciśnienie czy osteoporozę. Oczywiście odpowiednią dietą można pomóc naszemu organizmowi w przypadku tych chorób, ale nie ma potwierdzonych licznymi badaniami naukowymi dowodów, by to poziom pH produktów, które spożywamy miał bezpośredni wpływ na występowanie tych chorób. Choć z pewnością dieta, jaką się żywimy ma ogromne znaczenie.

Dieta zakwaszająca organizm Vs. dieta zbilansowana

Zdecydowanie nie powinno się kierować przy układaniu diety poziomem pH jej produktów składowych. Co nas zakwasza? Produkty, które spożywamy mają znikomy wpływ na "zakwaszenie" naszego organizmu, dlatego nie warto rezygnować przykładowo z bogatych w kwasy omega-3 ryb, które są mocno kwasotwórcze.

Teraz już wiesz, jakie produkty najbardziej zakwaszają organizm. Jak natomiast powinno wyglądać odkwaszanie organizmu? Tylko zdrowa, urozmaicona i zbilansowana we wszystkie składniki energetyczne dieta zawsze będzie miała pozytywne znaczenie dla naszego organizmu, a dokładając do tego umiejętność radzenia sobie ze stresem, aktywność fizyczną i odpowiednią ilość snu, mamy praktycznie gotowy przepis na sukces.

Bibliografia:

https://diag.pl/pacjent/artykuly/zakwaszenie-organizmu-objawy-skutki-i-leczenie-jak-odkwasic-organizm/

https://www.medme.pl/artykuly/zakwaszenie-organizmu-objawy-co-zakwasza-organizm,69486.html

https://www.cefarm24.pl/czytelnia/dieta/zakwaszenie-organizmu-powody-objawy-terapia/

https://www.medonet.pl/zdrowie,zakwaszenie-organizmu---przyczyny--objawy--sposoby-na-odkwaszenie-organizmu,artykul,1728556.html

przez tomasz.strzebak

Dieta na trądzik

Problem trądziku dotyka osób w każdym wieku, nie tylko nastolatków. Może świadczyć o problemach hormonalnych lub alergiach, ale często jego źródło - podobnie jak wielu problemów skórnych - kryje się w diecie. Skoro więc jedzenie może sprzyjać powstawaniu trądziku, może również wpływać pozytywnie na jego leczenie. W tym artykule podpowiemy Ci, co jeść, a jakie produkty omijać, by cera była zdrowa i gładka.

Spis treści

• • • Dlaczego dieta wpływa na kondycję skóry?
    • Zapamiętaj produkty, które warto wykluczyć z diety
    • Dieta na trądzik, czyli jak jeść dla cery?

Dlaczego dieta wpływa na kondycję skóry?

Każdy organ ciała jest w jakiś sposób powiązany z innymi i skóra nie stanowi w tej materii wyjątku. Substancje znajdujące się w jedzeniu wchłaniają się do organizmu i odżywiają go, dzięki czemu także skóra, włosy czy paznokcie mogą się rozwijać. Oprócz tego skóra jest jednym z kanałów oczyszczania organizmu, dlatego gdy nie dbamy o odpowiednio zbilansowaną dietę, miejsca skłonne do trądziku mogą szczególnie to odczuć. Pamiętaj o tym, że organizm to całość, dlatego nawet jeśli z pozoru przetworzona żywność nie powinna wpływać na kondycję cery, to w praktyce pomiędzy zjedzeniem fast foodu a powstaniem wyprysków zachodzi mnóstwo innych procesów, których nie dostrzegasz.

Zapamiętaj produkty, które warto wykluczyć z diety

Pamiętaj, że każdy organizm ma indywidualną tolerancję na poszczególne produkty, dlatego najważniejsze w dbaniu o odpowiednią dla cery trądzikowej dietę jest rozpoznanie swoich własnych potrzeb. Jeśli nie zaobserwujesz, że nabiał czy pikantne przyprawy zaostrzają Twoje dolegliwości, nie musisz ich usuwać. Zapisuj, co jesz, by wykluczyć ewentualne indywidualne przyczyny trądziku leżące po stronie diety. Poniżej przedstawimy produkty, które najczęściej są wymieniane jako problematyczne przy trądziku.

Mleko i produkty mleczne

Istnieje wiele badań, które potwierdzają, że produkty mleczne mogą wzmagać problem trądziku. Wskazują one na negatywny wpływ nabiału, wiążąc to z obecną w mleku kazeiną i białkami serwatkowymi, które mogą przyczyniać się do zwiększenia stężenia IGF 1, czyli insulinopodobnego czynnika wzrostu. Jego podwyższony poziom w wielu przypadkach już bezpośrednio wiąże się z nasileniem problemów z trądzikiem.

Oprócz tego warto wymienić odpowiedzialne za produkcję łoju androgenne hormony, których rozwojowi sprzyjają zawarte w mleku steroidy. Co ciekawe, na pogorszenie wyglądu skóry spowodowane nadmierną produkcją łoju według badań silniej wpływa mleko odtłuszczone niż pełnotłuste. Dlatego też niektórym osobom dobrze służy dieta wege, która w sposób znaczący ogranicza podaż nabiału.

Ostre przyprawy

Istnieje powszechne przekonanie, że ostre przyprawy wzmagają problem trądziku, niestety nie ma na to wielu dowodów naukowych. Dlatego przede wszystkim obserwuj swoje ciało i sam zdecyduj, czy odstawić pieprz i chilli, czy nie ma takiej potrzeby. Słuchanie swojego organizmu to bowiem podstawa.

Zbyt duża ilość soli w diecie

Co do tego większość badaczy jest zgodna - zbyt dużo soli i mocno przetworzonych produktów w diecie pogarsza stan skóry osób z trądzikiem, dlatego zdecydowanie warto zastępować sól np. estragonem, a gotowe potrawy - tymi gotowanymi samodzielnie.

Czekolada, cukier, słodycze

Liczne badania potwierdzają negatywny wpływ czekolady na zmiany trądzikowe, wskazując na wyjątkowo niesprzyjające połączenie cukru i niezdrowych tłuszczy. Warto także zwrócić uwagę na prozapalne działanie samego cukru i w związku z tym znacząco ograniczyć spożycie słodyczy i słodkich potraw.

Dieta na trądzik, czyli jak jeść dla cery?

Wiesz już, czego unikać; jednak warto też uwzględnić w swojej diecie produkty i składniki, które co prawda nie leczą trądziku, ale mogą zapobiegać jego zaostrzaniu i wspomagać leczenie dermatologiczne.

Stosuj dietę o niskim indeksie glikemicznym 

Indeks glikemiczny to przydatny wskaźnik pozwalający ograniczyć spożycie cukrów prostych, co wpłynie korzystnie nie tylko na stan cery, lecz także na całościowe funkcjonowanie organizmu. Tak jak pisaliśmy wcześniej, cukier ma właściwości sprzyjające powstawaniu stanów zapalnych, dlatego w diecie przeciwtrądzikowej najlepiej skupić się na tym, by spożywać węglowodany złożone, bardziej wartościowe dla całego organizmu, a przy tym mniej szkodliwe dla cery. 

Zadbaj o kwasy omega-3 

Kwasy omega-3 są niezwykle cennym składnikiem odżywczym, a przy tym pomagają w skutecznej walce z trądzikiem. Wszystko dzięki temu, że działają przeciwzapalnie oraz zwiększają płynność łoju, co oznacza, że prawdopodobieństwo zatkania gruczołów łojowych znacząco maleje. Kwasy omega-3 możesz uzupełnić dodając do diety tłuste ryby morskie, oliwę z oliwek, siemię lniane i olej lniany (ważne, by był tłoczony na zimno) oraz orzechy włoskie.

Zbilansuj witaminy i składniki mineralne

Dowiedz się, jakie witaminy oraz mikro- i makroelementy mają dobroczynny wpływ na funkcjonowanie organizmu oraz gdzie możesz je znaleźć. Dla cery trądzikowej kluczowa będzie m.in. witamina E mająca działanie przeciwzapalne, podobnie jak cynk. Z kolei krzem wpływa na elastyczność naskórka i skóry właściwej, nadając im sprężystości i odpowiednio odżywiając. Przede wszystkim jednak posiada silne właściwości wiążące (adsorpcyjne), które pomagają regulować wydzielanie sebum, a także oczyszczać ujścia gruczołów łojowych. Zwróć też uwagę na witaminy A i D oraz selen (z niektórych badań wynika, że u osób z trądzikiem często występuje obniżony poziom tego składnika).

Suplementuj bez obaw

W temacie trądziku pojawiły się badania wskazujące na to, że suplementacja laktoferyny (jest to glikoproteina, która występuje w organizmie człowieka w mleku oraz naturalnych wydzielinach), ekstraktu z zielonej herbaty i probiotyków ma pozytywny wpływ na leczenie trądziku. Nie bój się stosować sprawdzonych suplementów - nie wszystkie składniki jesteś w stanie dostarczyć z pożywieniem. W razie wątpliwości, jakie produkty wybrać, skonsultuj się z zaufanym dietetykiem, lekarzem lub farmaceutą.

Jak widać dieta na trądzik powinna obfitować w kilka grup produktów, a także omijać kilka innych, w tym zwłaszcza wysoko przetworzonych oraz z dużą ilością soli i cukru natomiast najważniejsza jest indywidualna tolerancja na poszczególne produkty. Wybierz odpowiednią dietę spośród naszego cateringu dietetycznego.

przez tomasz.strzebak

Dlaczego nie chudnę?

Od dłuższego czasu jesteś na diecie, a mimo to nie widzisz zadowalających efektów? Proces redukcji masy ciała z jednej strony jest bardzo prosty - w teorii wystarczy zachować po prostu odpowiedni deficyt kaloryczny. Jednak mimo to zdarza się, że zupełnie nieświadomie popełniamy błędy, które utrudniają skuteczne odchudzanie. Mogą zaczynać się już na samym początku drogi po lepsze zdrowie, na przykład w gabinecie dietetyka lub już w trakcie wprowadzania diety w życie. Jeśli nie chudniesz mimo wszelkich starań, warto zerknąć na możliwe przyczyny takiego stanu rzeczy.

Spis treści

• • Czym jest deficyt kaloryczny?
  • Możliwe błędy podczas redukcji masy ciała

Czym jest deficyt kaloryczny?

Na to pytanie musimy sobie odpowiedzieć, zanim zaczniemy rozmawiać o tym, dlaczego określenie deficytu jest tak istotne. Energię niezbędną organizmowi do wykonywania podstawowych procesów można dostarczać w postaci pożywienia, czyli węglowodanów, białek i tłuszczów (deficyt kaloryczny to nic innego jak ujemny bilans kaloryczny, czyli stan, w którym podaż dostarczanych z jedzeniem kalorii jest mniejsza niż ich zapotrzebowanie, przez co część energii jest uzyskiwana przez organizm przez spalanie tkanki tłuszczowej. Utrzymywanie prawidłowego, stałego deficytu kalorycznego  to tak naprawdę jedyny zdrowy, pewny i sprawdzony sposób na utratę nadmiernej masy ciała, przy jednoczesnym utrzymaniu zbilansowanej diety, niewpływającej negatywnie na przemianę materii ani odżywienie.

Jaki deficyt kaloryczny jest wskazany?

Najczęściej w dietetyce stosuje się deficyt kaloryczny polegający na obniżeniu podaży kalorii o ok. 10-20%, co pozwala na utratę 0,5-1 kg tygodniowo. Oblicza się go na podstawie zapotrzebowania kalorycznego dla konkretnej osoby, biorąc pod uwagę płeć, aktualną masę ciała, wiek oraz tryb życia (rodzaj pracy, ilość ruchu, dodatkowe treningi). Dla przykładu: zapotrzebowanie energetyczne kobiety w wieku 25 lat, o wzroście 175 cm, prowadzącej średnio aktywny tryb życia z BMI w normie będzie wynosiło ok. 2200 kcal. Zmniejszenie podaży kalorii o 220-440 kcal będzie już wystarczającym deficytem energetycznym pozwalającym na zdrową utratę masy ciała. Za mały deficyt kaloryczny znacznie spowolni proces chudnięcia, natomiast za wysoki negatywnie wpłynie na przemianę materii i ostatecznie także nie przyniesie pożądanych efektów.

Możliwe błędy podczas redukcji masy ciała

Źle dobrany deficyt kaloryczny

Powyższe przykłady są jedynie uśrednionymi danymi, dlatego żadne internetowe źródło czy kalkulator nie pomogą w obliczeniu deficytu kalorycznego tak skutecznie, jak doświadczony dietetyk. Dla właściwego dobrania deficytu jest bowiem istotne prawidłowe wyliczenie podstawowych wydatków energetycznych (podstawowej i całkowitej przemiany materii), dlatego dokładne zważenie i zmierzenie się, a także szczerość w kwestii faktycznej aktywności fizycznej, będą tutaj niezmiernie ważne. Wyliczenie zawyżonego zapotrzebowania energetycznego będzie skutkowało źle dobranym deficytem, co z kolei może utrudnić - a nawet uniemożliwić - proces chudnięcia.

Podjadanie między posiłkami

Deficyt kaloryczny się zgadza, dieta jest odpowiednio dobrana, ale pomiędzy obiadem a kolacją przemycisz ciastko czy dwa? A może gotując obiad sięgniesz z głodu kromkę chleba, a do kawy dorzucisz pasek gorzkiej czekolady? Wydawałoby się, że to nic takiego, ale nagle z tego typu przekąsek uzbiera się 200, 300 czy nawet 400 kalorii i cały deficyt energetyczny niespodziewanie zniknie. Najbezpieczniej jest trzymać się wyznaczonych posiłków i nie podjadać, ale jeśli nie mogłeś oprzeć się temu jednemu batonikowi wracając z pracy, nie zapomnij dopisać go do listy spożytych produktów.

Za mała ilość wody w ciągu dnia

Wiesz, jak duże znaczenie ma picie wody? Odwodniony organizm jest nie tylko zmęczony, lecz także pracuje znacznie mniej wydajnie. Oznacza to, że cała przemiana materii zwalnia, nerki i wątroba nie pracują tak aktywnie, a proces chudnięcia staje się mniej skuteczny. Pamiętaj, że wodę możesz dostarczać do organizmu nie tylko poprzez picie, lecz także z płynnymi posiłkami takimi jak zupy czy smoothie. Jeśli nie lubisz czystej wody, możesz dodać do niej odrobinę cytryny czy mięty. Dla tych, których to wciąż nie przekonuje, proponujemy magiczny trik - kilka kostek lodu i słomka sprawiają, że każdy napój staje się bardziej atrakcyjny. Możesz sprawdzić też, czym jest japońska dieta wodna oraz jakie są jej główne korzyści dla zdrowia.

Niepilnowanie dokładnych gramatur spożywanych produktów

Twój przepis proponuje 60g makaronu, ale akurat w pojemniku zostało 80? Łyżka oliwy do sałatki to jakoś zbyt mało, a trzy łyżeczki słonecznika to przecież prawie to samo co garść? O ile dodatkowy pomidor czy ogórek niewiele zmienią, to niestety wysokokaloryczne produkty takie jak oleje, zboża czy ziarna (w tym także orzechy), mimo że zdrowe, potrafią być zwodnicze. Dopóki nie nauczysz się, ile gram ma pół szklanki ryżu, lepiej korzystaj z wagi kuchennej, a oleju nigdy nie lej “na oko”.

Niewliczanie wszystkich spożywanych produktów i napojów do swojego bilansu energetycznego

Jeśli wydaje Ci się, że Twój organizm nie zauważy tych trzech kieliszków wina "doprawionych" garścią chipsów podczas piątkowej imprezy, niestety - nie doceniasz go. Nie ma nic złego w spożywaniu alkoholu, soków czy słodyczy, jeśli masz świadomość, jaką wartość kaloryczną niosą ze sobą. Dlatego podobnie jak z przekąskami, wliczaj je do swojego bilansu energetycznego, jednak nigdy kosztem właściwych posiłków.

Zaburzenia hormonalne i inne problemy zdrowotne

Jesteś pewien, że Twój bilans kaloryczny został obliczony prawidłowo, nie podjadasz, sumiennie zapisujesz każdy produkt i pilnujesz gramatur, a mimo to nie chudniesz? W takiej sytuacji warto udać się do lekarza, by zbadać funkcjonowanie gospodarki hormonalnej. Często bowiem problemy z tarczycą czy insulinooporność mogą spowalniać lub wręcz uniemożliwiać utratę masy ciała. Kompleksowa diagnostyka z całą pewnością więc nie zaszkodzi.

Jak widać jest wiele przyczyn, dla których chudnięcie może być utrudnione. Jeśli więc nie tracisz zbędnych kilogramów, pomimo stosowania się do zaleceń, koniecznie skontaktuj się z dietetykiem.

przez tomasz.strzebak

Czego nie jeść, aby schudnąć? Porady i wskazówki

Jesteś już na diecie i zastanawiasz się, czy możesz sobie pozwolić na tę małą czekoladkę, którą koleżanka z pracy położyła obok kawy? A może masz ochotę na chipsy lub małe piwo do wieczornego filmu? Albo masz ochotę na pysznego schabowego, którego nikt nie zrobi tak dobrego, jak Twoja babcia? Z tego typu pokusami i dylematami zmagamy się bardzo często, zwłaszcza gdy jesteśmy na diecie redukcyjnej, czyli umożliwiającej zrzucenie zbędnych kilogramów, lub też diecie pozwalającą utrzymanie zadowalającego nas efektu. Czy jakieś produkty rzeczywiście mogą zniweczyć cały trud włożony w dietę i wykonywane ćwiczenia fizyczne? Czego nie jeść, żeby schudnąć?

Spis treści

• • • Czego nie jeść, żeby szybko schudnąć?
    • Czego unikać na diecie odchudzającej?

Czego nie jeść, żeby szybko schudnąć?

Podstawą do osiągnięcia zamierzonych efektów w sposób zdrowy dla naszego organizmu jest odpowiednio skomponowana dieta, czyli właściwie zbilansowana, bogata w składniki odżywcze. Nasz organizm jest tak skonstruowany, że potrzebuje ich wszystkich do poprawnego funkcjonowania, oczywiście w odpowiednich ilościach. Dobrze dobrana do indywidualnych potrzeb dieta powinna uwzględniać nasze potrzeby żywieniowe oraz poziom aktywności fizycznej. Na tej podstawie wyznacza się, jaką wartość energetyczną powinny mieć przyjmowane przez Ciebie posiłki w ciągu jednego dnia. I tak przykładowo na diecie 1800 kcal, ważne jest, żeby spożywać produkty o takiej wartości. Teoretycznie, możesz te 1800 kcal przyjmować w postaci cukierków. Kaloryczny bilans zostanie zachowany, ale to spustoszy zdrowotnie Twój organizm. Dlatego jeśli jesteś na diecie i raz w tygodniu zjesz jedną małą czekoladkę, to nic złego się nie stanie - ważne by otrzymać odpowiedni ogólny bilans energetyczny. Jeśli natomiast będziesz jeść pół tabliczki białej czekolady dziennie, to oczywiście będzie to miało wpływ na Twoją wagę i zdrowie. Wniosek jest jeden - zjeść można wszystko, ale w odpowiednich ilościach i z zachowaniem właściwych proporcji. Czego nie jeść na diecie?

Czego nie jeść na diecie odchudzającej?

Nie ma takich rzeczy, których absolutnie nie można spożywać, żeby schudnąć (oczywiście działając w granicach rozsądku). Ale istnieją grupy produktów, których spożycie w nadmiarze rzeczywiście może być dla nas szkodliwe. Zatem, czego nie jeść, aby schudnąć?

• Słodycze - ta grupa produktów wywołuje największą pokusę podjadania w trakcie diety. Nieraz czujemy się wręcz uzależnieni od czegoś słodkiego. Słodycze są jednak bardzo kaloryczne, a ich skład jest daleki od doskonałości. Przy poprawnie ułożonej diecie, mamy spełnione zapotrzebowanie na węglowodany i tłuszcze, a zawarte w słodyczach cukry proste oraz niejednokrotnie wysokoprzetworzone tłuszcze z pewnością nie będą nam służyć. Spożywanie dużej ilości takich składników będzie skutkować nie tylko ogólnymi problemami zdrowotnymi, ale też zaburzeniami metabolizmu. Jednak czy należy zupełnie unikać słodyczy? Nie musisz - jeśli rzeczywiście chcesz zjeść coś słodkiego, to możesz. Ale pamiętaj, że w małych ilościach i niezbyt często, a także uwzględnij wartość kaloryczną tego "cukierka" w dziennym rozrachunku energetycznym. Nic się nie stanie, jeśli zjesz raz na tydzień jednego cukierka (najlepiej kostkę gorzkiej czekolady).

• Produkty o wysokim indeksie glikemicznym - kolejną dość podstępną grupą produktów, które spożywamy, są te o wysokim indeksie glikemicznym (IG). Jest to procentowy wskaźnik określający tempo wzrostu stężenia glukozy we krwi bezpośrednio po posiłku w porównaniu do spożycia 50 g czystej glukozy. Wysoka wartość tego indeksu oznacza wyższy poziom glukozy we krwi, co wywołuje dalszą potrzebę jedzenia. Z kolei niski poziom glukozy powoduje, że szybciej po zjedzeniu posiłku odczuwamy sytość. IG pomaga kontrolować metabolizm przy schorzeniach gospodarki węglowodanami, ale w przypadku ludzi zdrowych również ma ogromne znaczenie. Czego nie jeść, żeby szybko schudnąć? Będąc na diecie, warto unikać jedzenia produktów pobudzających do dalszego jedzenia (to dlatego możesz mieć ochotę na słodki deser tuż po zjedzeniu produktów o wysoki indeksie glikemicznym!). Produkty o wysokim IG to np. płatki kukurydziane, gotowane ziemniaki, frytki, miód, daktyle, biały ryż, cukier, ale także piwo! Z kolei niski indeks posiadają np.: warzywa strączkowe, makarony, otręby owsiane, twaróg z małą zawartością tłuszczu, gorzka czekolada w wysoką zawartością czystego kakao, jabłka, pomidory, marchew.

• Produkty wysokoprzetworzone - zaleca się, by unikać produktów wysokoprzetworzonych, czyli które były wielokrotnie poddawane obróbce, przez co za każdym razem traciły jakieś składniki odżywcze. Ich kaloryczność jest wysoka, ale są zazwyczaj jałowe pod względem wartości odżywczych i składników mineralnych. Dotyczy to zarówno słodyczy, ale także smakowych płatków śniadaniowych, produktów typu instant (np. zupki z proszku). Czego nie jeść, żeby schudnąć? Zdecydowanie należy uważać na produkty zawierające przemysłowe składniki wysoko przetworzone, jak utwardzane tłuszcze roślinne (lub zawierające szkodliwe izomery trans kwasów tłuszczowych), substancje zagęszczające, słodzące czy wzmacniające smak. Dlatego jeśli sami dbamy o naszą dietę, to warto czytać dokładnie etykiety ze składem produktów, lub skorzystać z wiedzy ekspertów, którzy pomogą nam dobrać odpowiednią dietę, również pudełkową.

• Alkohol - napoje alkoholowe, zwłaszcza spożywane w nadmiarze zdecydowanie szkodzą naszemu zdrowiu. Alkohol z dietetycznego punktu widzenia to przede wszystkim puste kalorie (wysoka kaloryczność przy braku składników odżywczych), zwiększony apetyt (zaburzenia łaknienia i poczucia sytości, jak w przypadku wysokiego indeksu glikemicznego dla piwa) oraz zmiany w zakresie metabolizmu (np. spowolnienie spalania tłuszczów). Najlepiej z alkoholu w ogóle zrezygnować, ale jeśli raz na jakiś czas wypijesz lampkę wytrawnego wina (ok. 80 kcal w 120 ml), to nie spowoduje to, że przestaniesz chudnąć.

• Uwaga na soki! Soki, zwłaszcza owocowe to chyba najbardziej podstępna pułapka pod względem dietetycznym. Owszem - są zdrowe, posiadają wiele witamin i składników energetycznych, ale zawierają też dużą ilość cukrów prostych. Dlatego ich spożywanie w dużych ilościach będzie zwiększało kaloryczność całej diety oraz będzie pobudzać apetyt. Czego nie jeść na diecie? Uważać trzeba na popularne ostatnio diety sokowe, których twórcy na jakiś czas zalecają drastyczną redukcję spożywanych kalorii na rzecz picia wyłącznie soków. Nie jest to wskazane dla zdrowia i prawidłowej redukcji masy ciała.

Zatem, co warto wyeliminować z diety?

Czego nie jeść, żeby schudnąć? Nie ma takich produktów, których nie można spożywać w trakcie stosowania właściwej diety, zwłaszcza jeśli wraz ze zdrowym trybem odżywiania zażywamy dużo ruchu fizycznego i dobrze jakościowo wypoczywamy. Natomiast zdecydowanie należy uważać na niektóre grupy produktów, by ich nie spożywać za dużo, zbyt często i kompulsywnie. Zresztą całkowita eliminacja ich z naszego jadłospisu może, po osiągnięciu wymarzonej wagi, wzmóc potrzebę pozwolenia sobie np. na słodycze w większych ilościach, a to gotowy przepis na zmarnowanie naszego trudu odchudzania. Wszystko z głową i umiarem, a jeśli jesteś na diecie, którą polecił Ci specjalista, to warto z nim skonsultować swoje wszelkie wątpliwości w zakresie produktów, które masz ochotę spożyć.

przez tomasz.strzebak

Czy można pić alkohol na diecie?

Alkohol w naszym życiu to temat trudny i budzący kontrowersje. Zapewne wszyscy słyszeli o szkodliwym działaniu alkoholu i jego negatywnym wpływie na nasze zdrowie. Uczono nas tego w szkołach, a w sklepach przy półkach z różnymi trunkami procentowymi są wywieszone tabliczki ostrzegające nas przed skutkami spożycia. Ale jednak z jakiejś przyczyny większość sięga po alkohol i to lubi. Bo rozluźnia, bo poprawia nastrój, bo pasuje do posiłku. Powodów jest dużo. I co dalej? Czy rzeczywiście możemy sobie pozwolić na dawkę alkoholu od czasu do czasu? Czy faktycznie lampka czerwonego wina nie zaszkodzi? A co, jeśli akurat jesteś na diecie? Odpowiedzmy sobie wprost - chociaż może to budzić opór - tak, nadmiar alkoholu na diecie jest szkodliwy.
Spis treści

• Alkohol na diecie - dlaczego jest niebezpieczny?
• Czy można pić alkohol na diecie?
• Jaki alkohol można pić na diecie?
• Alkohol i dieta - co jest dla Ciebie ważniejsze?

Alkohol na diecie - dlaczego jest niebezpieczny?

Napoje alkoholowe są to napoje zawierające etanol (alkohol etylowy) w różnym stężeniu, co ujmowane jest procentowo. Etanol spożywczy powstaje wskutek procesów fermentacyjnych głównie roślin uprawnych: ziemniaków, buraków cukrowych, zbóż. Produkcja i spożywanie napojów alkoholowych jest znana ludzkości od wieków, niezależnie od kultury czy kontynentów. Przez stulecia był obecny w życiu ludzi, co spowodowało, że jesteśmy przyzwyczajeni do faktu, że jest powszechnie dostępny i że się go powszechnie pije.

Jednak alkohol spożywczy jest substancją silnie uzależniającą i toksyczną (zgodnie z wykładnią Światowej Organizacji Zdrowia). Owszem, zakłada się, że można przyjmować bezpieczne dawki alkoholu: dla mężczyzn są to 4 dawki, a dla kobiet 2 - przyjmowane dziennie, maksymalnie 5 dni w tygodniu z dwudniową przerwą. Jedna dawka to ok. 10 g czystego alkoholu, co ma swoje odzwierciedlenie np. w 250 ml piwa o zawartości alkoholu  5%, 100 ml wina o zawartości 12%, czy 30 ml wódki o zawartości 40%. Jednak główne niebezpieczeństwo, wynikające bezpośrednio z jego uzależniającego charakteru, to nadmiar spożycia alkoholu, a to już rodzi poważne implikacje. Właśnie z tego względu większość lekarzy i dietetyków zaleca całkowitą rezygnację z picia alkoholu na diecie, bo długofalowo może on wywołać szereg negatywnych efektów.

Wpływ alkoholu na nasze zdrowie

Nadmierne spożywanie alkoholu na diecie i nie tylko może wywoływać następujące problemy zdrowotne:

• choroby nowotworowe - alkohol drażniąc błony śluzowe całego przewodu pokarmowego, osłabia je i powoduje, że są one bardziej wrażliwe na wchłanianie innych substancji szkodliwych pochodzących z pokarmu, smogu, dymu papierosowego. Najczęstsze nowotwory to rak wątroby, trzustki czy jelita grubego;
• depresja i inne zaburzenia neurologiczne - zwyczajowo uznaje się, że alkohol poprawia nastrój, jednak jego nadmiar prowadzi do procesów upośledzających funkcjonowanie układu nerwowego, co może skutkować depresją, czy np. utratą pamięci;
• choroby układu krwionośnego - ryzyko wzrostu ciśnienia tętniczego, groźba udaru oraz schorzeń mięśnia sercowego;
• osłabienie odporności - układ odpornościowy przechodząc w tryb przeciwzapalny, związany z podrażnieniami, bólem, czy zmianą metabolizmu, pozostaje znacznie osłabiony;
• bezsenność - alkohol zaburza funkcjonowanie całego organizmu, co wpływa na równowagę snu. Owszem, ułatwia zasypianie, ale zdecydowanie upośledza jakość snu oraz odpoczynku. To wywołuje zmęczenie oraz zaburzenie rytmu snu;
• problemy z libido i sprawnością seksualną - problem dotyczy nie tylko erekcji, ale destabilizujący charakter nadmiernego spożywania alkoholu może wpływać na poziom libido u obu płci.

Czy można pić alkohol na diecie?

Odpowiadając bardzo krótko: tak, ale pamiętajmy o umiarze. Kieliszek wina wypity raz na dwa tygodnie nie zniweczy naszych wypracowanych efektów diety, ale trzeba mieć świadomość, że częste picie alkoholu, a zwłaszcza w nadmiarze, wywołać może nie tylko wcześniej wskazane choroby, ale także ma poważny wpływ na metabolizm naszego organizmu. Zanim skusisz się na alkohol, miej świadomość, że wpłynie on na Twój organizm. Główne niebezpieczeństwa spożywania alkoholu, również w czasie stosowania różnych diet, to:

• puste kalorie! - alkohol jest bardzo kaloryczny, ale pozbawiony jest przy tym jakichkolwiek składników odżywczych. Pijąc alkohol, musisz wiedzieć, że ilość kalorii, które wraz z nim dostarczasz, wlicza się w Twój cały bilans kaloryczny. Jeśli jesteś na diecie, to po spożyciu alkoholu konieczne będzie zredukowanie kalorii z innych produktów, a to z kolei pozbawi nas zaplanowanych do przyjęcia składników odżywczych z nich pochodzących. Co więcej, alkohol nie nasyca. Przykładowo 250 kcal po spożyciu 2 kieliszków słodkiego czerwonego wina nie zaspokoi naszych potrzeb żywieniowych tak, jak 250 kcal shake’a warzywnego.

• zwiększony apetyt - efekt picia napojów alkoholowych, to wzrost łaknienia na jedzenie. Dzieje się tak zwłaszcza w przypadku piwa, ponieważ posiada bardzo wysoki indeks glikemiczny, co skutkuje poważnymi zmianami poziomu cukru we krwi i szybko stajemy się po piwie głodni. Dodatkowo, będąc "pod wpływem" procentów, trudniej w takich sytuacjach o samokontrolę, więc chcemy wciąż więcej;
• zmiana metabolizmu - pijąc alkohol na diecie możesz łatwo przytyć. Poza powyższymi, jest to spowodowane także faktem, że organizm przestawia się na tryb metabolizowania energii pochodzącej z alkoholu, a energia z posiłków jest magazynowana w najszybszy możliwy sposób - w postaci tkanki tłuszczowej. Co więcej, spowolnieniu ulega sam proces "spalania" tłuszczów, a odwodnienie organizmu ułatwia pozbywanie się niezbędnych mikroelementów.

Jaki alkohol można pić na diecie?

Mimo ogólnie negatywnych efektów picia alkoholu, to jednak czasem zdarzy się, że jednak będziemy chcieli się go napić. Jaki alkohol pić na diecie, by nie zniweczyć jej efektów??

• jeśli już pijesz, to wybieraj wino wytrawne - jest ono najmniej kaloryczne, a czerwone zawiera sporą ilość antyoksydantów;
• nie przesadzaj z ilością alkoholu, a jeśli go spożywasz, pamiętaj o odpowiednim nawodnieniu;
• unikaj przekąsek - nie podjadaj między posiłkami, częste przekąski prowadzą do negatywnych skutków  dla Twojej diety, tak jak duże i częste dawki alkoholu;
• nie pij słodkich napojów - zamiast coli, czy soku wybierz wodę;
• będąc na diecie, postaraj się zachować wyznaczony bilans energetyczny.

Alkohol i dieta - co jest dla Ciebie ważniejsze?

Czy można pić alkohol na diecie? Alkohol nie ma żadnych wartości odżywczych zwłaszcza w nadmiernych ilościach i zawsze pozostawia ślad w organizmie, szczególnie w większej ilości może doprowadzić organizm do licznych chorób. Alkohol ma ogromne znaczeniezwłaszcza, gdy jesteś na diecie, gdzie istotne są nie tylko kaloryczność potraw, ale i ich jakość. Pamiętaj o umiarze i rozwadze. Jeśli masz ochotę na alkohol - wybierz czerwone wino wytrawne. Przede wszystkim jednak pamiętaj o celu swojej diety - zdrowe ciało i zdrowy duch.

przez tomasz.strzebak